اشتراط بين اينكه اعتكاف واجب بوده يا مستحب باشد تنها فرقيكه بين بعضى از اقسام واجب همچون نذر با مستحب است اينكه وقت اشتراط در اعتكافى كه به نذر واجب مىشود همان زمان ايقاع صيغه است در حالى كه زمان اشتراط در اعتكاف مستحبّى اوان و ابتداء شروع در عمل است . تبصره فائده شرط مزبور اينست كه در اعتكاف مستحبّ اگر بعد از انقضاء دو روز مانعى پيش بيايد وجوب روز سوّم ساقط شده و به اين وسيله از اعتكاف خارج مىشود . و در اعتكاف واجب بمجرّد عروض آن معتكف مىتواند عمل را به هم بزند چه ابطال عمل واجب را حرام بدانيم و چه ندانيم ، قبل از انقضاء دو روز بوده يا بعد از آن باشد . مؤلف گويد : فائده شرط مزبور در اعتكاف مستحبّى تنها جواز خروج از عمل نيست بلكه همانطورى كه مرحوم سلطان المحقّقين در حاشيه فرموده‌اند اين است كه قضاء روز سوّم در صورت اشتراط به عهده معتكف نيست در حالى كه اگر شرط نكرده بود قضاء آن را مىبايد بجاى مىآورد . وهم و دفع ممكن است توهّم شود عروض مانع مجوّز خروج از عمل اعتكاف است چه شرط در اوّل كرده و چه نكرده باشند ، بنابراين ثمره اين شرط تنها بنابر قول كسانى ظاهر است كه شرط مزبور را مطلقا جايز و مستحبّ مىدانند چه آنكه بنابر اين رأى فائده شرط آنست كه معتكف هر وقت بخواهد مىتواند از عمل رفع يد كند در حالى كه اگر شرط نكرده بود نمىتوانست